Relikwie umieszczone w krzyżu pektorale, z którym papież Leon XIV postanowił ukazać się światu po swoim wyborze, stanowią bogate przesłanie teologiczne i eklezjalne, wyznaczając prawdziwy program biskupiej świętości.
Na górze krzyża znajduje się reliquia ex ossibus (relikwia z kości) św. Moniki, matki św. Augustyna. Była to kobieta silna i wytrwała, która przez swoje łzy i niestrudzoną modlitwę wyjednała nawrócenie syna, ochrzczonego w wieku trzydziestu dwóch lat. W Wyznaniach Augustyn wysławia jej cnoty jako dary Boga. Papież Franciszek również darzył św. Monikę wielkim nabożeństwem i często odwiedzał jej grób w Bazylice św. Augustyna w Campo Marzio w Rzymie. Dla Zakonu Augustianów postać Moniki jest nierozerwalnie związana z doświadczeniem nawrócenia i konsekracji jej syna, które stanowi fundament duchowości augustiańskiej.
Budowniczowie komunii
W centrum krzyża znajduje się reliquia ex ossibus św. Augustyna, duchowego ojca Zakonu, który poprzez swoją Regułę i pisma inspirował braci, siostry zakonne, siostry życia apostolskiego oraz świeckich do przyjęcia Ewangelii jako budowniczowie komunii i promotorzy dobra wspólnego. Zakon św. Augustyna, założony przez Stolicę Apostolską w 1244 roku, stopniowo przyswoił sobie jego ideał życia, przynosząc na przestrzeni wieków owoce świętości dzięki życiu wspólnotowemu, intensywnej działalności apostolskiej, studium i głębokiej duchowości.
Na lewym ramieniu krzyża znajduje się reliquia ex ossibus św. Tomasza z Villanova, arcybiskupa Walencji (†1555), reformatora życia zakonnego, wzoru pasterza oddanego swojej owczarni oraz promotora misji w Nowym Świecie. Był wybitnym teologiem, który przewidział pewne intuicje później podjęte przez Sobór Trydencki. Kluczowa postać katolickiej reformy XVI wieku – jego sprawa o nadanie tytułu Doktora Kościoła jest w toku.
Na prawym ramieniu krzyża znajduje się relikwia bł. Anzelma Polanco (†1939), biskupa Teruelu, męczennika prześladowań religijnych w Hiszpanii w latach 1936–1939. Wierny swojemu ludowi i papieżowi, został stracony za świadectwo wiary i moc swojego ewangelicznego słowa. Pozostaje niezłomnym świadkiem pasterskiego oddania aż po przelanie krwi. Został beatyfikowany w 1995 roku.
U podstawy krzyża umieszczono relikwię czcigodnego Giuseppe Bartolomeo Menochia, biskupa Porfirio i prefekta Sanktuarium Apostolskiego (†1823). Papieski zakrystianin od 1800 roku, odważnie służył Kościołowi w czasie burzy napoleońskiej, pozostając niezłomnym w wierze i lojalnym wobec papieża nawet w najtrudniejszych chwilach. Był postacią odniesienia dla Kościoła w Rzymie i zmarł w opinii świętości. W 1991 roku św. Jan Paweł II uznał heroiczność jego cnót.
Relikwie przechowywane w lipsanotece (zbiorze relikwii) przy generalnym postulacie augustiańskim, starannie wybrane przez postulatora generalnego o. Josefa Sciberrasa OSA i pieczołowicie przygotowane przez mistrza relikwiarstwa Antonina Cottonego do krzyża pektoralnego użytego przez Leona XIV w dniu jego wyboru, nie są jedynie ozdobą, lecz widzialnym wyznaniem wiary i autentycznym ukierunkowaniem duszpasterskim. Przywołują postacie świętości związane z Zakonem Augustianów, ucieleśniające wierność, reformę, służbę i męczeństwo – wszystkie te elementy rozświetlają i wspierają posługę nowego Papieża.
