28 sierpnia, w uroczystość św. Augustyna, uczestniczyłyśmy we wspólnej Mszy świętej, której przewodniczył o. Wiesław Dawidowski OSA. W swojej homilii przypominał nam najważniejsze aspekty duchowości naszego Ojca, podkreślając szczególnie rolę przyjaźni w jego życiu, a także w naszej zakonnej codzienności. Wskazał również na św. Augustyna jako obrońcę prawdziwej wiary i pogromcę herezji, który całym sercem szukał prawdy i prowadził innych ku Chrystusowi.
Podczas tej Eucharystii miało miejsce wyjątkowe wydarzenie – uroczyście wprowadziłyśmy do naszej wspólnoty relikwie św. Moniki, matki św. Augustyna, oraz św. Klary z Montefalco. Relikwie św. Moniki otrzymałyśmy z rąk o. Josepha Sciberrasa OSA, postulatora generalnego Zakonu w Rzymie, a relikwie św. Klary przekazały nam mniszki augustiańskie z Montefalco.
Święta Monika (331–387) była chrześcijanką z Tagasty w Afryce Północnej, żoną poganina Patrycjusza i matką trojga dzieci, spośród których największe miejsce w historii zajmuje św. Augustyn. Słynie jako wzór cierpliwości, wierności i wytrwałej modlitwy o nawrócenie syna. Dzięki jej łzom i modlitwom Augustyn odnalazł drogę do Boga i został jednym z największych Ojców Kościoła. Monika zmarła w Ostii, w drodze powrotnej do Afryki, a jej wspomnienie Kościół obchodzi 27 sierpnia.
Święta Klara z Montefalco (1268–1308) była włoską mistyczką i przeoryszą klasztoru augustianek w Montefalco. Od młodości pragnęła żyć całkowicie dla Boga. Znana jest z głębokiego życia duchowego i szczególnego nabożeństwa do Męki Pańskiej. Po jej śmierci siostry odkryły w jej sercu znaki Męki Chrystusa, co stało się świadectwem jej mistycznego zjednoczenia z Panem. Klara pozostaje do dziś wzorem życia konsekrowanego i oddania Bogu w duchu augustiańskim.
Niech obecność tych relikwii w naszej wspólnocie umacnia naszą więź z całym augustiańskim dziedzictwem i dodaje nam odwagi w codziennym podążaniu drogą św. Augustyna.